تبلیغات
امام حسن مجتبی علیه السلام - مطالب تیر 1394
مراحل خودسازی بزرگان
نظرات | ادامه مطلب

خودسازی

یکی از مهمترین مباحث اخلاق،  خودسازی است که به بعد روحانی و معنوی انسان مربوط می شود؛ آدمی در جهت نیل به کمال لازم است به تزکیه نفس و خودسازی رو آورد.


 که معنای لغوی آن عبارت است از: پاک نمودن خود از ناپاکی ها و در اصطلاح یعنی: فراهم آوردن زمینه برای پرورش استعدادهای درونی خود و به ظهور و فعلیت رساندن امكانات بالقوه ای كه خدای متعال در فطرت انسان قرار داده است. حال باید دید انسانی که قصد دارد به سعادت و خوشبختی برسد از چه راههایی می تواند به خودسازی و تزکیه دست یابد.

مراحل خودسازی

از روش های بسیار موثر در خودسازی معنوی، استفاده از ابزاری است که بزرگان اهل معرفت و پیشتازان وادی معنویت و تقوا بیان کرده اند. و آن دارای چند مرحله است:

 

الف)آگاهی و تنبه

 تا انسان از خود فراموشی خارج نشود نمی تواند به بیداری و آگاهی برسد.بدین جهت اولین مرحله تزکیه آگاهی است چنانچه حضرت امام (رحمه الله علیه) می فرماید: «... منزل اول انسانیت یقظه است و آن بیدار شدن از خواب غفلت و هشیار شدن از سکر طبیعت است و فهمیدن این که انسان مسافر است و هر مسافر زاد و راحله می طلبد و راحله انسان خصال خود انسان است.»(1)

خواجه عبدالله می‌فرماید: «قیام لله عبارت از بیداری از خواب غفلت و برخاستن از دره سستی است و آن نخستین نوری است که قلب بنده ـ به دلیل دیدار نور تنبه و هوشیاری ـ به آن زندگی یابد.»(2)

ب) تفکر

تفکر در این مقام عبارت است از آنکه انسان لااقل در هر شب و روز مقدارى ولو کم ، تفکر کند در اینکه آیا مولاى او که او را در این دنیا آورده و تمام اسباب آسایش و راحتى را از براى او فراهم کرده و بدن سالم و قواى صحیح که هر یک داراى منافعى است به او عنایت کرده و این همه نعمت و رحمت برای او فراهم کرده و از طرفى هم این همه انبیا فرستاده و کتاب‌ها نازل کرده و راهنمایى‌ها نموده است. پس وظیفه ما در مقابل مالک الملوک چیست؟

حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: «لا عمل کالتفکر؛ هیچ عملی هم چون تفکر و اندیشیدن نیست»(3)

 انسانی که قصد حرکت در جهت کمال و تربیت نفسانی خود دارد ابتدای هر روز لازم است با خود شرط کند که در طول روز مرتکب گناهی نگردد.

ج) مشارطه و عزم

عزم یعنی تصمیم بر ترک گناهان و انجام واجبات بگیری، تصمیم و اراده ای قاطع و سخت. چرا که قدم در راهی نهادی که دارای مشکلات و سختی های زیادی می باشد که بدون صبر و عزم نمی توان به مقابله با آنها برخواست و سالک و مجاهد می بایست به حول و قوه خداوند چنان عزمی داشته باشد(4)

که در مقابل همه مشکلات بایستد و بر آنها فائق آید. حضرت امام خمینی (ره) در اهمیت عزم از استاد خویش نقل کرده اند که ایشان عزم را جوهره انسانیت و میزان امتیاز انسان دانسته اند. و فرموده اند بیشتر از هر چیز گوش دادن به موسیقی، ‌عزم و اراده را ضعیف می کند.(5)

و مشارطه یعنی انسانی که قصد حرکت در جهت کمال و تربیت نفسانی خود دارد ابتدای هر روز لازم است با خود شرط کند که در طول روز مرتکب گناهی نگردد. مثلاً کسی که می خواهد با یک صفت بدی که در او وجود دارد و یا عادت زشتی که در خود احساس می کند به مبارزه برخیزد، باید با خود عهد کند که آن صفت و یا عادت را از صحنه عمل و رفتار خود دور کند و شیوه زندگی خود را از حاکمیت آن بر کنار نگه دارد و این قدم اول است.(6)

د) مراقبه



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/04/31
زمان : 09:19 ق.ظ
رابطه مرگ و آرزوها از نگاه امیرالمۆمنین (علیه السلام)!!
نظرات | ادامه مطلب

آرزو


مرگ ‌یکی از قوانین فراگیر و قطعی جهان هستی است که همه موجودات طعم آن را خواهند چشید و آن انتقال از دنیا به سرای جاودان آخرت است.

وقتی روح بدن را ترک می ‌کند، دیگر بازگشت ندارد. همه انسان ها ناگزیر باید مسیر زندگی را طی کرده و مرگ را تجربه کنند؛ حال برخی چنان دل به دنیا بسته اند که گویا مرگ فقط برای دیگران است و آنها فرصت دارند سالیان سال زندگی کنند و به تمام خواسته ها و آرزوهایشان برسند.

این نوشتار رابطه مرگ و آرزوها را از نگاه مولا علی (علیه السلام) تبیین می کند.


رابطه مرگ و آرزوها از نگاه امیرالمۆمنین (علیه السلام)

قال علی (علیه السلام): «مَن جَرى فى عِنانِ اَمَلهِ عَشر باِجلِهِ»(1) هر كسى كه به دنبال امیال و آرزوى خود شتاب كند اجلش پیش از آرزویش به او خواهد رسید.

منظور امام (علیه السلام) از جرى فی عنان امله: آرزو هاى دراز است كه موجب كم توجّهى به خداوند و مطالب بلند و لغزیدن به طرف مرگ است.

پس امام عنان و افسار را به آرزو تعبیر كرده و آن را به سواركارى كه افسار اسبش رهاست تشبیه نموده است. و لغزش به طرف اجل را از این باب فرموده كه آن را به چیزى كه باعث لغزش انسان مى‏شود از قبیل سنگ یا چوب تشبیه كرده است، و تمام این امور مجازها و تشبیه‏ هاى لطیف است. و قطعا كسى كه در اختیار آرزویش حركت مى‏كند، حركت او ناشی از نیروى شهوانى او است.

در این گفتار امام(علیه السلام) به کسانی که آرزوهای دراز دارند هشدار می دهد که به سبب این آرزوها از آنچه خدا از آنها خواسته غافل مى‏شوند و باید از خواب غفلت بیدار شوند و بفهمند كه آنچه از آنها خواسته شده، فرو رفتن در خواسته‏ هایشان نیست به این كه در پى تقاضاى خود حركت كنند. چون آرزوها و تقاضاهاى آنها ناگزیر زوال پذیر و موجب لغزش به طرف مرگى است كه براى حیوان حتمى است. پس شایسته است كه در پى آرزویى باشند كه بر اساس قرآن و سنّت خاتم پیامبران مطلوب است. (2)

نیكوكاران و پارسایان كه به دنبال امیال و آرزوهاى دور و دراز خود نمى‏شتابند و به فكر عبادتند سعادت آخرت را می خواهند و مى‏دانند كه بر هر قدمشان مرگ نهفته است و همین امر سبب شود كه به یاد خدا بوده و كمتر به دنبال امیال دور و دراز خود بروند.

نیكوكاران و پارسایان كه به دنبال امیال و آرزوهاى دور و دراز خود نمى‏شتابند و به فكر عبادتند سعادت آخرت را می خواهند و مى‏دانند كه بر هر قدمشان مرگ نهفته است و همین امر سبب شود كه به یاد خدا بوده و كمتر به دنبال امیال دور و دراز خود بروند.

یا ایشان در جای دیگر می فرمایند: «عند حضور الآجال تظهر خیبة الآمال»(3) با فرا رسیدن مرگ‏ها، پوچى و زیان آرزوها نمایان مى‏شود.

«عند هجوم الآجال تفتضح الأمانىّ و الآمال».(4) با هجوم مرگ‏ها، امیدها و آرزوها رسوا مى‏گردند.

وقتی که انسان از نظر فکری، روحی، روانی و با پشتوانه ایمان و عمل صالح، خود را آماده سفر آخرت کند، ترس را هنگام مرگ به خود راه نمی دهد و در می یابد که در حقیقت با این سفر، به سوی نجات و رهایی از رنج ها، و روی آوردن به شادی ها انتقال پیدا خواهد کرد.

 

رابطه روزی و مرگ

«و قیل له علیه السلام: كیف الرّزق و الأجل. فقال علیه السلام: إنّ لك عند اللّه رزقا، و له عندك أجلا، فإذا وفاك ما لك عنده أخذ ما له عندك».(5)

به امام علی (علیه السلام) گفته شد: روزى و مرگ چگونه ‏اند فرمود: براى تو نزد خدا روزى معینى است و براى خدا هم نزد تو مهلت معینى است، هرگاه آنچه مال توست به تو داد، آنچه از خود نزد تو دارد، مى ‏گیرد.

قال علی(علیه السلام) : «إنّك لست بسابق أجلك، و لا مرزوق ما لیس لك» (6) به راستى كه از اجل و سرانجامت پیشى نخواهى گرفت و از آنچه روزى تو نیست بهره ‏مند نخواهى شد.

 از این گونه روایات استفاده می شود که اجل معلق انسان ها تا حد زیادی وابسته به اعمال خود آنهاست؛ لذا می توانند با شناسایی عوامل افزایش و کاهش عمر از طریق روایات اهل بیت(علیهم السلام)، زندگی خود را به گونه ای برنامه ریزی کنند که احتمال عمر طولانی را در مورد خود افزایش دهند.

اسباب تعجیل و تأخیر مرگ

امام علی(علیه السلام)  یکی از اسباب تأخیر در مرگ را صله رحم می دانند؛ قَالَ أَمِیرُ الْمُومِنِینَ (علیه السلام) : «صلة الرّحم مثراة للمال و منسأة للأجل» (7) صله رحم، دارایى را فزونى بخشد و مرگ را به تأخیر اندازد.

البته بسیاری از مردم به سبب گناهان، مرگ خویش را پیش می اندازند؛ پیامبر (صلى ‏الله ‏علیه ‏و‏آله) : «مَوْتُ الاْنْسانِ بِالذُّنوبِ اَكْثَرُ مِنْ مَوْتِهِ بِالاَجَلِ وَ حَیاتُهُ بِالبِرِّ اَكْثَرُ مِنْ حَیاتِهِ بِالْعُمُرِ؛»(8)

مرگ انسان ‏ها در نتیجه گناهان، بیشتر از مرگ آنها در نتیجه فرا رسیدنِ اَجَل است و زنده ماندن انسان ‏ها درنتیجه نیكى ‏هایشان، بیشتر از زندگى كردنشان به خاطر باقى بودنِ عمر است. 

از این گونه روایات استفاده می شود که اجل معلق انسان ها تا حد زیادی وابسته به اعمال خود آنهاست؛ لذا می توانند با شناسایی عوامل افزایش و کاهش عمر از طریق روایات اهل بیت (علیهم السلام)، زندگی خود را به گونه ای برنامه ریزی کنند که احتمال عمر طولانی را در مورد خود افزایش دهند.

 

کلام آخر:



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/04/30
زمان : 10:28 ق.ظ
اصول و تکنیک های ارتباط موثر با قرآن مجید
نظرات | ادامه مطلب

قرآن کریم  
ماه رمضان با تمام بركت ها و فیوضات بی حد و حصرش به پایان رسید.

از اعمالی که در این ماه به آن بسیار سفارش شده، تلاوت قرآن کریم است.

ان شاءالله که با اتمام این ماه مبارک، بر تلاوت قرآن همت بیشتری داشته و روزی را بدون این کتاب الهی به اتمام نرسانیم.


ماه خدا به پایان رسید ... ماهی كه بندگان خدا برای رسیدن به آن لحظه شماری می كردند و وقتی خطبه های پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) را مبنی بر ورود این ماه با گوش جان می شنیدند، جسم و جان آنان حیاتی دوباره می گرفت.

ماهی كه عظمت آن به نزول قرآن مجید است و تنها ماهی است كه در قرآن مجید از آن به صراحت نام برده شده است.

ماهی سرشار از فرصت های طلایی برای خدایی شدن، فرصت هایی طلایی كه اگر از آنها استفاده نکرده باشیم، کوله باری از غم و غصه ما را همراهی می کنند چرا كه مولای متقیان امیرالمومنین علی علیه السلام فرمودند:

« اذا أمکنک الفرصه فانتهزها فان اضاعه الفرصه غصه: اگر فرصتی برایت پیش آمد، به سرعت از آن بهره بگیر؛ چرا که از دست دادن فرصت ها اندوه، در پی خواهد داشت.» [غررالحكم:ح4124]

و به همین جهت یكی از بهترین نام هایی را كه می توان برای این ماه انتخاب كرد، ماه فرصت هاست.

فرصت خوبی بود ... فرصت خلوت کردن با خود ... خلوت کردن با خدا ... درد و دل کردن ... مناجات کردن ... و در یک کلام آشتی کردن با خدای مهربان .

یكی از ویژگی های مهمی كه رسول خدا صلی الله و علیه وآله برای این ماه ذكر كردند، فرصتی برای آشتی دوباره با قرآن مجید است، كتابی كه در طول سال در طاقچه خانه گرد و غبار مظلومیت بر آن می نشیند و ماه رمضان فرصتی دوباره برای انس و آشتی با آن است و به همین جهت رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرمایند:

«وَ مَنْ تَلَا فِیهِ آیَةً مِنَ الْقُرْآنِ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فِی غَیْرِهِ مِنَ الشُّهُورِ: و هر كس كه در این ماه یك آیه از قرآن تلاوت كند، ثواب كسی را دارد كه در ماه های دیگر قرآن را ختم كرده باشد.» [خطبه شعبانیه]

و خوشا به حال كسانی كه در این مهمانی، موفق به ختم قرآن مجید شده اند.

نکته ای که از باب تذکر اول به خودم بعد به دوستان عزیزم دارم این است که حواسمان باشد تلاوت قرآن را منوط به روزهای ماه رمضان ندانیم، قرآن را وارد برنامه های روزانه ی خودمان بکنیم به طوری که روزی بدون تلاوت آیات این کلام الله نور طی نشود.

اگر فرصتی برایت پیش آمد، به سرعت از آن بهره بگیر؛ چرا که از دست دادن فرصت ها اندوه، در پی خواهد داشت

در اینجا یك معادله و برنامه ریزی بسیار ساده را برای شما همراهان گرامی بیان می كنیم تا به راحتی بتوانیم همان طور که توفیق تلاوت و ختم قرآن را در ماه رمضان داشته ایم، در طول سال هم از آن بهره مند باشیم...

 



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. , حضرت علی علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/04/30
زمان : 10:26 ق.ظ
غیب‌دانی اهل بیت(ع) با قرآن منافات دارد؟
نظرات |

در قرآن آمده است که جز خدا، احدی نمی‌داند که در کجا خواهد مرد، آیا پیش‌گویی اهل بیت(ع) از زمان و مکان شهادت‌شان، منافی این آیه از قرآن است؟


عالم الغیب

بر مبنای آیه 34 سوره مبارکه لقمان، علم پاره‌ای از امور مانند "زمان رستاخیز"، "ویژگی‌های جنین در رحم‌های مادران"، "کارهایی که از آدمی در آینده سر خواهد زد" و "مکان مرگ هر کس"، به خدا اختصاص داده شده است. در اینجا سوالاتی چند مطرح است.
یک. آیا غیب منحصر به علم خداست فقط؟
دو. آیا پیش‌بینی‌ نزولات جوی در علم هواشناسی و همینطور تعیین جنسیت جنین قبل از تولد توسط دستگاه سونوگرافی، حصر علم خدا را نمی‌شکند؟
سه. در پاره‌ای از کتب‌ و مجامع ماثور روایی در باب اثبات معجزات و کرامات اهل بیت(علیهم‌السلام)، به اخبار و پیش‌گویی‌های غیبی پیشوایات پاک استناد شده است، آیا اطلاع ایشان نسبت به مغیبات، ناقض مفاد این آیه قرآن نیست؟
سوال دوم را پیش‌تر در مقاله: آیا سونوگرافی ناقض آیات قرآن است؟، پاسخ گفتیم و آن دو دیگر سوال را در مجال حاضر بررسی می‌کنیم.
آیه یادشده می‌فرماید:
(إِنَّ اللّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَیُنَزِّلُ الْغَیْثَ وَیَعْلَمُ ما فِى الأَرْحامِ وَمَا تَدْرى نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَداً وَمَا تَدْرِى نَفْسٌ بِأَىِّ أَرْض تَمُوتُ إِنَّ اللّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ)
«پیش خداست وقت روز رستاخیز] و هم [ اوست كه باران نازل مى گرداند و از آنچه در رحم هاست آگاه است. هیچ كس نمى داند فردا چه به دست مى آورد و كسى نمى داند در چه سرزمینى خواهد مرد. خداوند دانا و خبیر است.»
آیا براستی این آیه در مقام تبیین و تخصیص علم خداست؟
عده‌ای از مفسران با استناد به برخی از احادیث بر این باورند که این آیه در صدد تبیین انحصار علم خداست و لذا کلید مفاتیح این امور پنچگانه غیب را نزد خدا می‌دانند و بس.
در پاسخ ایشان باید گفت:

اولا: روایات مورد نظر از حیث سندیت ضعیف و مخدوش است.

ثانیا: با دقت در سیاق و شیوه طرح موضوع در آیه و همینطور تامل در دیگر آیات مویِّد، روشن می‌شود که از میان امور غیبی یادشده، تنها موضوع نخست یعنی "زمان برپایی قیامت" جنبه انحصاری داشته و جز در پرتو اذن خداوند، احدی با حضرتش در این ویژگی مشارکت ندارد. حال آنکه در خصوص سایر موضوعات، بشر نیز می‌تواند به صورت مستقیم یا در پرتو پیشرفت‌های علمی نسبت به آنها کسب آگاه نماید.
ثالثا: چنانکه ادبا گفته‌اند تقدم لفظ "عنده" بر عبارت "علم الساعه" مفید حصر است.
رابعا: دو آیه دیگر نیز موید این ادعاست که علم به قیام قیامت فقط نزد خداست و بس:
1. یَسْئَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّهِ(احزاب/63): «مردم از تو درباره رستاخیز مى پرسند بگو: علم آن فقط نزد خداست.»
2. اِلَیْهِ یُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ(فصلت/47 ) «دانستن هنگام رستاخیز فقط منحصر به اوست.»


چنانکه گذشت در برخی روایت اسلامی از پیش‌گویی زمان و مکان شهادت حضرات معصومین(علیهم السلام) سخن رفته است. بنا بر قول مشهور، هم سیدالشهدا(علیه السلام) و هم امیرمونان نسبت به زمان و مکان مرگشان، غیب‌گویی کردند. آیا این نحوه آگاهی با علم خدا منافات ندارد؟
قوت سند و فراوانی اینگونه روایات به حدی است که نمی‌توان مفاد آن را تاویل برد. بلکه می توان با تکیه بر شواهد صریح قرآنی، وجود این مقام و شانیت را برای خاندان وحی اثبات کرد. بدین صورت که اسرار غیب را ذات اقدس اله،بالذات عالم است و پیشوایان پاک، بالعرض؛ چنانکه قرآن می‌فرماید: تِلْكَ مِنْ أَنبَاء الْغَیْبِ نُوحِیهَا إِلَیْكَ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَا أَنتَ وَلاَ قَوْمُكَ مِن قَبْلِ..[این از خبرهاى غیب است كه آن را به تو وحى مى‏كنیم پیش از این نه تو آن را مى‏دانستى و نه قوم تو]. (هود/42(. بنابراین منافاتی ندارد که اهل بیت(علیهم اسلام) به اذن خداوند و در طول علم حضرتش، نسبت به برخی حقایق ابراز اطلاع کنند.
از دیگر شواهد قرآنی که دلالت بر صحت این ادعا دارد کریمه 26 سوره جن است که می فرماید: عَـٰلِمُ الْغَیْبِ فَلَا یُظْهِرُ عَلَی‌ غَیْبِهِ أَحَدًا إِلَّا مَنِ ارْتَضَی‌' مِنْ رَسُولٍ... «خداوند عالِم‌ به‌ تمام‌ غیب‌ است‌ و بس‌ ، پس‌ بر غیب‌ خود هیچكس‌ را واقف‌ نمی‌گرداند مگر آن‌ رسولی‌ را كه‌ بپسندد و انتخاب‌ و اختیار نماید‌»
این آیه موید این ادعاست که خداوند علم به غیب را به رسول مرتضی افاضه می کند بنابراین علم غیب بالاصاله و ذاتا منحصر به ذات خداست و پیامبر منتخب و منتجب از سوی خدا، آن را به نحو تبعی و تفویضی از ذات احدیت دریافت می‌کند.
و سرّ انکار غیب‌دانی از سوی پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم) که در برخی آیات همچون: قُلْ لَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِی‌ خَزَائِنُ اللَهِ وَ لَا أَعْلَمُ الْغَیْبَ ...(50/انعام)« بگو‌: من‌ به‌ شما نمی‌گویم‌ كه‌ در نزد من‌ خزانه‌های‌ خداوند است‌ و نه‌ علم غیب می دانم» آمده است همین است که حضرتش علم استقلالی را از خود نفی می‌کند نه علم افاضی را.
نکته پایانی اینکه اگر لفظ‌ رسول‌ در جملۀ "مَنِ ارْتَضَی‌' مِنْ رَسُولٍ" مختصّ به‌ انبیای‌ مرسل‌ باشد‌، این مقام از ساحت وجود پیامبرانی که تنها صاحب مقام نبوت‌اند نه رسالت، سلب می‌شود.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/04/29
زمان : 09:37 ق.ظ
دانلود شب ۲۸ رمضان ۱۳۹۴-حاج محمود کریمی
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/04/29
زمان : 09:37 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.