تبلیغات
امام حسن مجتبی علیه السلام - مطالب آبان 1392
راه را گم کرده بودم مولایم نجاتم داد
نظرات | ادامه مطلب

تشرف

از اهالی سده اصفهان بود. همگان او را «ملاهاشم»(1) می خواندند. زهد و تقوا و کرامات عدیده اش زبانزد خاص و عام بود.

مدتی بود تمنای زیارت بیت الله داشت. لذا قصد عزیمت حج نموده و با قافله ای راهی شد.

در مسیر راه، تاریکی شب همه جا را پوشاند. ناگاه به خود آمد و اثری از قافله ندید.

همه رفته بودند و او از قافله عقب مانده بود. صدای زنگ قافله را می شنید ولی اثری از آن دیده نمی شد.

به این سو و آن سو حرکت کرد که شاید علامتی از دوستان همسفر خود بیابد ولی اثری نداشت جز پاره شدن کفش و لباسش و جراحتی که بر اثر خار مغیلان در پایش ظاهر شد.

بر اثر شدت جراحت و خونریزی، پاهایش خشک شد و دیگر قادر به حرکت نبود.

کاملا ناامید شد و در کنار بوته خاری بر روی زمین نشست.

چون عادت به ذکر و دعا داشت مشغول دعا شده و دعای غریق و سایر ادعیه را بر زبان جاری می کرد.

نزدیک اذان ماه با نور کمی طالع شده و بیابان را با نور خود اندکی روشن کرد.

ناگهان صدایی شنید. صدای حرکت اسب بود.

با خود گفت: نکند عرب های راهزن باشند که برای غارت و اسارت بازماندگان قافله آمده اند.

از ترس این امر زبان در کام نهاده و خاموش و ساکت در سایه ی آن خار مخفی شد.

بقیه ی داستان را اینچنین نقل می کند:

سوار بالای سرم آمده و به زبان عربی گفت: حاجی قم (یعنی حاجی بلند شو).

از شدت ترس نه حرکتی کردم و نه صحبتی.

مرد عرب سر نیزه خود را کف پایم نهاده و این بار با زبان فارسی با ذکر نام خطابم کرده و فرمود: هاشم برخیز.

سرم را بلند نمودم و سلام عرض کردم و جواب شنیدم.

سوار عرب سۆال کرد: چرا خوابیده بودی؟ چه ذکری می گفتی؟



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/08/30
زمان : 09:00 ق.ظ
5فایده مهم عزاداری برای امام حسین علیه السلام
نظرات | ادامه مطلب


در روایات و سیره حضرات معصومین «سلام‌الله‌علیهم» تأکید فراوانی بر عزاداری‌ شده است. علّت این امر نیز آن است که عزاداری، رمز بقاء تشیّع است. برگزاری مجالس عزاداری و اهتمام به آن، فوائد، آثار و برکات فراوانی دارد و در ادامه، به برخی از آن آثار اشاره می‌شود.

عزاداری
اوّل: آمرزش گناهان

اوّلین نتیجه عزاداری‌، آمرزش گناهان است. طبق روایات، اگر کسی وارد جلسه عزای امام حسین «سلام‌الله‌علیه» شود و عزاداری کند، گناهان او آمرزیده می‌شود.[1] چنانکه از پیامبر«صلّی‌‌‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» و ائمّه طاهرین«سلام‌الله‌علیهم» روایاتی در اهمیّت عزاداری و اینکه گریه بر مصائب اهل بیت«سلام‌الله‌علیهم» بهشت را واجب می‌گرداند، وارد شده است. بحمدالله همیشه جلسات عزاداری رونق داشته و سزاوار نیست کسی خود را از فیض آن و نتایج مفید آن محروم سازد. 

 

دوّم: ثواب فراوان

در روایات معصومین«سلام‌الله‌علیهم» برای عزاداری‌ و زیارت امام حسین«سلام‌الله‌علیه»، ثواب حج و عمره بیان شده است.[2]

حتّی در روایات آمده است که افضل از همه اعمال است.[3] همچنین در روایات فرموده‌اند ثواب عزاداری‌ و زیارت ابی عبدالله الحسین«سلام‌الله‌علیه» مانند آن است که خدای سبحان را در عرش زیارت کند.[4]

البته خداوند متعال مجسّم نیست که روی عرش و کرسی بنشیند. پس معنای عرش خدا، استیلای خداوند بر عالم وجود است و این روایت از باب کنایه و تأکید بیان شده است. بر این اساس، ثواب زیارت امام حسین«سلام‌الله‌علیه»، از دور یا نزدیک، مانند آن است که اگر پروردگار متعال عرشی داشت و شما می‌توانستید خدا را زیارت کنید، از چنان ثوابی بهره‌مند می‌شدید.  

 

تحلیل آمرزش گناهان و اعطای ثواب در عزاداری

عزاداری و گریه برای امام حسین«سلام‌الله‌علیه» یکی از اسباب آمرزش گناهان است و ثواب‌ها و پاداش‌های شگفت‌آوری نیز برای آن وضع شده است. تحلیل این مطلب آن است که عزادار امام حسین«سلام‌الله‌علیه» باید با آن حضرت رابطه عاطفی برقرار کند؛ به این معنا که به اندازه عشق و محبّتی که به ایشان و شعائر حسینی دارد، از گناهانش افسرده و ناراحت بوده، به پیروی از اهل بیت«سلام‌الله‌علیهم» علاقه داشته باشد. پس، به تعبیر دیگر، معنای روایت چنین می‌شود که: اگر کسی برای عزاداری امام حسین«سلام‌الله‌علیه» وارد جلسه عزا شد و توبه کرد و از گناهان خود پشیمان شد، گناه او هرچه بزرگ و فراوان باشد، آمرزیده می‌شود.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/08/30
زمان : 08:59 ق.ظ
راهی برای بخشیده شدن گناهان!
نظرات | ادامه مطلب


بعضی از اعمال نیک اثر گناهان را هم در دنیا محو می کند و هم در آخرت، مانند اسلام آوردن و توبه و نیز بعضی از کارهای نیک است که اثر بعضی از گناهان را از بین می برد مانند نمازهای واجب که باعث محو سیئات می گردد و نیز مانند اجتناب از گناهان کبیره که موجب آمرزش گناهان کوچک می شود.


صلوات
عوامل بخشش گناهان را بشناسید

در آیات قرآن کریم و روایات معصومین (علیهم السلام)، امور و عوامل مختلفی ذکر شده اند که موجب آمرزش گناهان و محو اثر آنها می شوند.

برخی از این عوامل در تحت اختیار و اراده شخص می باشند و برخی نیز از تحت اراده او خارج بوده و غیر اختیاری می باشند.

شکی نیست که اجمالاً کارهای شایسته و ناشایست (" حسنات" و" سیئات") روی یکدیگر اثر متقابل دارند، و ما حتی نمونه های این موضوع را در زندگی روزمره خود می یابیم، گاه می شود که انسان سالیان دراز زحمت می کشد، و با تحمل مشقت فراوان سرمایه ای می اندوزد، اما با یک ندانم کاری یا هوسبازی، یا بی مبالاتی آن را از دست می دهد، این چیزی جز نابود کردن حسنات مادی سابق نیست که در قرآن از آن تعبیر به" حبط" شده است.

و گاه به عکس، انسان مرتکب اشتباهات فراوانی می شود، و بار خسارت های سنگینی را بر اثر آنها بدوش می کشد، اما با یک عمل عاقلانه و حساب شده، و یا مجاهده شجاعانه، همه آنها را جبران می نماید.

بعضی از اطاعت ها و اعمال نیک هست، که اثر گناهان را هم در دنیا محو می کند و هم در آخرت، مانند اسلام آوردن و توبه.

نیز بعضی از کارهای نیک است که اثر بعضی از گناهان را از بین می برد مانند نمازهای واجب که باعث محو سیئات می گردد. و نیز مانند اجتناب از گناهان کبیره که موجب آمرزش گناهان کوچک می شود.

اکنون به برخی از عوامل آمرزش و محو اثر گناهان که در قرآن آمده اشاره می کنیم:

1 ـ توبه واقعی و استغفار و جبران و اصلاح گذشته.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/08/30
زمان : 08:57 ق.ظ
ثواب خونخواهی امام حسین(ع) و تعجیل در فرج
نظرات | ادامه مطلب

امام زمان

از جمله اموری که با دعا برای تعجیل فرج مولایمان صاحب الزمان(علیه السلام) حاصل می شود، خونخواهی امام حسین(علیه السلام) است و این امری است که احدی جز خدا ثواب آن را نمی تواند شماره کند زیرا عظمت شان خون به مقدار عظمت صاحب آن است.

"مکیال المکارم فى فوائد الدعاء للقائم" یکى از کتاب هاى ارزشمند شیعه، نوشته آیت‏اللّه‏ سیدمحمدتقى موسوى اصفهانى(1348 ـ 1301ق) است که به قصد اداء حق حضرت بقیة‏اللّه که حقش بر گردن ما افزون‏تر از همه مردم است، احسانش بیشتر و بهتر از همه شامل حال خلق مى‏شود و نعمت ها و منت ها بر ما دارد، به رشته تحریر درآمده است.

اصل کتاب به زبان عربى است و مۆلف در مقدمه مى‏نویسد:

"چون ما نمى‏توانیم حقوق آن حضرت را ادا نماییم و شکر وجود و فیوضاتش را آن طور که شایسته است، به جا آوریم بر ما واجب است آن مقدار از اداى حقوق آن حضرت را که از دستمان ساخته است، انجام دهیم. . . بهترین امور در زمان غیبت آن حضرت، انتظار فرج آن بزرگوار و دعا براى تعجیل فرج او و اهتمام به آنچه مایه خشنودى آن جناب و مقرب شدن در آستان اوست، مى‏باشد."

ثواب خونخواهی امام حسین علیه السلام



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/08/29
زمان : 08:18 ق.ظ
شیعه درباره‌ی معجزه چه می‌گوید؟!
نظرات | ادامه مطلب

معجزه
مقدمه

اعتقاد به نبوت انبیای الهی از مهمترین عناصر اعتقادی هر موحدی به شمار می رود. و برای تحکیم اعتقاد به نبوت هر نبی الهی با آگاهی از معجزات آن پیامبر که برای تبیین و نشان دادن حقانیت خود ارائه نموده است. تحکیم می شود. این مقاله می کوشد به معجزه با نگاهی نو بنگرد!

معجزه با اثبات صدق ادعای پیام آوران!

همواره در تاریخ بشری انسان های بوده اند که خود را پیام آور خداوند معرفی کرده اند. اینان برای درستی ادعای خود از معجزه و کرامت مدد گرفته اند اینکه معجزه چیست از جمله مسائلی بوده که همواره مورد توجه اندیشمندان مختلف بوده است و در این راه متکلمان و عرفا و فلاسفه و حکمای اسلامی توجهی ویژه به چیستی و حقیقت معجزه و کرامت نموده اند.

 

معجزه و قرآن!

اصولا در قرآن کریم از کلمه ی معجزه استفاده نشده است: حتی از واژه ی معادل آن یعنی "خرق عادت" هم در قرآن کریم خبری نیست! بلکه این دو واژه از اصطلاحات علما و اندیشمندان اسلامی هستند. قرآن کریم از واژگان دیگری استفاده کرده است که البته بسیار بیشتر هم مقصود را می رسانند و رساتر هستند. در قرآن کریم به صورت های متعدد واژه هایی نظیر "آیه"  "آیات" بیّنه" و نظیر آن به کار رفته است که اهتمام کتاب الهی با توجه به بعد معرفت شناسی معجزه را نشان می دهد.

 

تاریخچه ی معجزه!

از واژه ی معجزه به معنای اصطلاحی آن در عصر رسالت و لسان پیامبر اکرم (ص) و پس از آن توسط ائمه (ع) استفاده می شده است برخی روایات در این زمینه آمده است. از جمله آن که پیامبر اکرم(ص) خطاب به ابوجهل فرمودند: ای ابوجهل این فرقه آیات خدا و معجزات رسولش را مشاهده کرده است. همچنین علی (ع) امیرالمۆمنین فرمودند: لنا حجة هی المعجزات الباهرة، ما صاحب حجت هستیم که معجزات روشن و آشکاری است. اما تاریخ به طور مشخص سرآغاز ورود اصطلاح معجزه را در زبان عالمان دین و استعمال آن در علوم دینی مانند علم تفسیر، کلام و حدیث دقیقا مشخص نکرده است. با توجه به منابع تاریخی اولیه روشن می شود که ظاهرا از اوایل قرن دوم قمری به بعد واژه ی اعجاز و معجزه در عرصه ی علوم دینی رسوخ کرده و با گذشت زمان متداول شده است. جاحظ در قرن سوم در مورد اعجاز قرآن کتابی را به نام "نظم القرآن" تألیف کرد که در آن از نظم مصحف به "معجزه" یاد شده است همچنین محمد بن یزید واسطی در قرن چهارم کتابی به نام اعجاز القرآن نگاشته است که در آن کلمه ی معجزه در معنای اصطلاحی به کاررفته است.



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/08/29
زمان : 08:08 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.