معناى زهرا(س)     

روایت مفصلى از امام صادق(ع) در شرح ولادت حضرت صدیقه(س) نقل شده كه ضمن آن فرمودند:
 وقتى [مولود فرخنده خدیجه به دنیا آمد و] فاطمه دیده به جهان گشود، نورى از او درخشید كه تا درون خان ه‏هاى مكه نفوذ كرد و در شرق و غرب زمین هیچ جایى نماند مگر شعاع آن نور در آن تابید.
    ابن عماره از پدرش گزارش نموده كه گفت:
 از امام صادق(ع) درباره حضرت فاطمه(س) پرسیدم كه چرا زهرا نامیده شد؟

    فرمودند: زیرا هرگ اه در محرابش مى‏ایستاد، نور او براى آسمانیان چنان مى‏درخشید كه نور ستارگان براى اهل زمین.
    این فروغ جسم فاطمه(س) است كه وقتى در محراب عبادت قرار مى‏گرفت، روى تابناكش براى فرشتگان و ملكوتیان بدانگونه جلوه و تلألؤ داشت كه ستارگان در شب براى زمینیان شكوه و درخشش دارند. از این رو آن بانوى مجللّه زهرا نامیده شد.
    ابو هشام گوید:
 از حضرت عسكرى(ع) پرسیدم: چرا فاطمه(س) زهرا نام گرفت؟
    امام فرمودند: چون رخسار او در آغاز روز، مانند خورشید كه از مشرق سر برآورد و طلوع كند براى امیر مؤمنان(ع) مى‏درخشید و در نیمروز بسان ماه تابان جلوه ‏گرى مى‏نمود و هنگام غروب آفتاب همچون ستاره‏اى روشن مى‏تابید.

بازدیدها [] - نظرات []

 فاطمه (س)، ناموس الهی     

به نام حق
به نام حضرت دادار، به نام پیدای پنهان، به نام خدای بت‌شكن، شاهد شاهدپرستان، به نام جمیل جمال پرستان و جلال به خاك افتادگان و به نام حضرت حق و باعث شرر افتاده بر جان عاشق.
شبی بود، محمد (ص) خسته از قوم خواست آهنگ خانه كند، ندا آمد كه بمان، اربعینی سوی یار مرو، بگرد در هر كوی و در هر منزلی و جدا از یار. محمد (ص) عشق در سینه پنهان كرد و پیام فرستاد سوی دلدار كه من به گفته حق نیایم تا به چهل روز، یار ازلی اراده كرده تو تنها بمانی هر چند كه مردم بریده‌اند از تو، خدیجه چون حرف او بود، به جان خرید و در خانه بماند و چشم به در دوخت و منتظر ماند. ایام گذشت و محمد به گفته دوست روزه‌دار بود تا این كه روح الامین ندای حق آورد و تحفه از بهشت در نزد محمد نهاد كه بخور. محمد با مائده آسمانی افطار كرد و آنگاه حق ندا داد به سوی همسرت روان شو، محمد جامه پاك كرد، تن شست و شو داد. آنگاه امین حق، سیبی بدو داد از باغ بهشت، به او گفت: بخور كه تكثیر تو در این است.

بازدیدها [] - نظرات []

حضرت زهرا(س)، تجسم رضایت و سخط الهی    

  اما تسلیم مطلق نسبت به حب و بغض، خشنودی و غضب خداوند، مقامی خاص است كه این مقام مخصوص برترین مخلوقات و خاتم پیامبران و آقای رسولان است، این مقامی است كه می‌توان گفت: اوست كه از خشنودی خدا خشنود و از غضب خدا خشمگین می‌شود، و از طرفی دیگر خداوند تبارك و تعالی نیز از خشنودی او خشنود و از غضب او خشمگین می‌شود.
آیا بخاری و ذهبی فهمیده‌اند كه چه چیزی را روایت كرده‌اند:
إنّ الرّب یرضی لرضا فاطمة و یغضب لغضب فاطمة.
و آیا فهمیده‌اند كه اگر پیامبر اكرم(ص) فرمودند: «همانا فاطمه(س) با خشنودی خدا خشنود و با غضب خدا غضبناك می‌شود».

بازدیدها [] - نظرات []